داستان غم انگیز توهین و تهمت و افتراهای محمود احمدی نژاد خیلی زودتر از آنی که فکرش را می کرد دامانش را گرفت و به قول معروف "کوزه گر در کوزه افتاد" مذاکره وزیر علوم دولت نهم‏اش با وزیر علوم رژیم صهیونیستی خیلی زودتر از آنکه فکرش را می کرد رو شد؛ نگارنده قصد آن ندارد که چیزی پیرامون این موضوع بنویسد فقط شما را ارجاع می دهم به مطلبی که در مورد پروفسور زاهدی نوشته بودم و اینکه من هیچ‏گاه قبول نخواهم کرد صداقت اینان را ...

آيت الله خميني پس از ورود به ايران در سال 57 شمسي نظامي را پايه گذاري كرد كه از صدر تا ذيل آن در كف اختيار روحانيت است  امتيازات و جايگاه ويژه اي كه روحانيت شيعه در اين نظام برخوردار است در طول تاريخ بي سابقه و بي نظير بوده حتي سلسله صفوي - مشابه سلطنتي نظام جمهوري اسلامي - نيز چنين اختيارات و جايگاهي به روحانيت نداده بود چرا كه در آن حكومت هر چند روحانيت از جايگاه خاصي برخوردار بود اما  باز هم بايد تحت حكومت يك سلطان مي زيست  اين بار اما در نظام جمهوري اسلامي فرد اول حكومت يك روحاني است آن هم با شرايط خاصي كه در قانون اساسي براي رهبر مطرح شده است اقتدارات رهبر در اين نظام ؛حتي در مقايسه با كشورهايي مانند ايالات متحده كه از نظر حقوقي- رژيم رياستي بر آن حاكم است  بيشتر است

 روحانيون ايران در تمام سه دهه گذشته در تلاش بودند كه ثايت نمايند دين و سياست با هم در آميخته اند شايد بزرگترين برچسبي كه آنها به مخالفان خود نسبت مي دادند اين بود كه فلاني معتقد است دين از سياست جداست.

 پس از انتخابات رياست جمهوري دهم ؛ اما روحانيت ايران در ورطه ي آزمون جديدي غلطيده است اين بار توده هاي مردم  كه كاري به اين مباحث ندارند منتظر واكنش روحانيتند آنان منتظرند ببينند روحانيتي كه هميشه براي آنها از اخلاق ائمه سخن مي گفته اينبار در برابر برخوردهاي غيرقانوني ،غيرشرعي و غير اخلاقي حكومت چه خواهد كرد؟

 اين بار موضوع اين نيست كه آيا دين از سياست و يا حكومت جداست يا نه؟ موضوع امروز جامعه ايراني اينست كه نهادهاي ديني در برابر مرگ و زندگي انسانها چه واكنشي نشان مي دهند؟

 روحانيت شيعه كه همه ساله از حسن برخورد علي (ع) با قاتل خود و تاكيد ايشان مبني بر اينكه قاتل مرا فقط با يك ضربه مجازات كنيد دم ميزدند اين بار بايد در عمل نشان دهند كه در برابر كشته شدن انسان هايي كه نه تنها قتلي مرتكب نشده اند بلكه فقط پاره اي مطالبات سياسي دارند چه خواهند كرد؟ دين در ايران با زندگي مردم درآميخته است و شايد در اثر سوئ رفتار حكومت ،به طور مقطعي آسيب ببيند اما همچنان پابرجا خواهد ماند سخن اينست كه نهاد ها و سازمانهاي وابسته به دين چه سرنوشتي پيدا خواهند كرد؟ محرم آينده و محرم هاي پس از آن؛ آن گاه كه روحانيان بر فراز منبر مي گويند كه امام حسين به لشگر يزيد كه راه راو آب را بر ايشان بسته بود آب داد و حتي حيوانات آنان را نيز سيراب كرد مردمي كه پاي منبر نشسته اند از خود خواهند پرسيد آيا هموطنان آنها كه به خاطر مطالبات سياسي خود كشته شدند از يزيد بدتر بودند كه حكومت چنين برخوردي با آنها كرد ؟يا اساسا حكومتي كه خود را به آن مكتب سنجاق كرده است درك  درستي از آموزه هاي امام حسين و دين اسلام ندارد ؟

به راستي روحانيت چه خواهد كرد ؟ سكوت ؟شركت در درسهاي طلبگي؟ دل خوش كردن به حمايتهاي مالي دولت؟ و...... ؟ يا مقايسه ي وقايع اخيربا آموزه هاي دين و سپس در پيش گرفتن موضعي كه ناشي از آموزه هاي دين اسلام ونه علايق حكومت ايران است؟

چندي پيش رهبري ايران اعلام نمود نخبگان مراقب باشند كه شكست در اين آزمون  به معناي مردودي نيست بلكه به معناي سقوط است هرچند روي سخن رهبر با ديگران بود اما مي توان چنين آزموني را براي نهادهاي وابسته به دين نيز متصور بود روزهاي آينده نشان خواهد داد كه روحانيت در اين آزمون چه خواهد كرد؟

                                                                                         تاكلام بعدي بدرود 

امروز روز مرد است و مرد همیشه به استقامت ،پایداری،خطر پذیری و تحمل سختی ها شهره بوده و هست. کم لطفی ست اگردر چنین روزی به مردان جامعهُ خود تبریک نگوییم این شما و این تبریکی از جنسی دیگر: 

 روز مرد را به مهندس موسوی مرد سال 88 و مرد اول اصلاحات در ایران و رهبر جنبش سبز تحول خواهی ایرانی تبریک می گویم

 او که در حساس ترین روزها همیشه با مردم و در کنار مردم بوده و هست

اوکه مشکلات جامعه را به درستی رصد کرد و راههای مناسبی برای درمان آن ارائه داد

او که پا به یک رقابت نابرابر گذاشت و برنده ی این رقابت شد

او که از جان ، مال ،ناموس و آبروی خود  در راه رسیدن به جامعه ی مدنی گذشت

او که دوش خویش را محمل بار سنگین امانت و اعتماد مردم نمود و تا آخرین لحظه، این امانت را پاس داشت

او که حکومتی را در برابر خویش دید اما با دستان خالی وفقط با تکیه بر خدا ومردم در برابر این حکومت ایستاد و پیروز شد

او که اگر رسما رییس جمهور ایران نشد در عمل رهبر جنبش سبز ملت ایران شد

و او که می رود تا در تاریخ سرخ ایران نقشی سبز و ماندگار از خویش بر جاید گذارد

آری روز مرد را به فرزند برومند سبلان که دلی به زلالی و تلاطم ارس دارد و درسخنانش نشانه از بلندای دماوند یافت می شود، به مهندس میر حسین موسوی تبریک می گویم

همچنین روز مرد را به شهدای راه جامعه مدنی - از مرد وزن- که مردانه ایستادند و از رای خویش به مثابه ناموس وطن دفاع کردند تبریک می گویم

روز مرد را به صدها آزاده ای که اینک ، هزینه ی آزادگی خویش را در زندان به سر می برند تبریک می گویم

روز مرد را به آنان که شکنجه می شوند تا به گناهان ناکرده اعتراف کنند تبریک می گویم

روز مرد را به تمامی آنانی که ماهها تلاش کردند تا وطن خویش را اعتلا بخشند تبریک وشادباش می گویم

 به امید روزی که ظفرمندانه ، روز مرد را جشن بگیریم

                                                                                               تا کلام بعدی بدرود  

                               پر گوی و ياوه ساز شدی، / بی حد زبان دراز شدی
                               ابرام ژاژخايی ی تو / اسباب ريشخند شود

                               هرجا دروغ يافته ای / درهم چو رشته بافته ای
                               ترسم که آنچه تافته ای / بر گردنت کمند شود

                               باد غرور در سر تو، / کور است چشم باور تو
                                پيلی که اوفتد به زمين / حاشا دگر بلند شود

                               بر سر کله گشاد منه، / خاک مرا به باد مده
                              ابر عبوس اوج - طلب / پابوس آبکند شود

                               بس کن خروش و همهمه را، / در خاک و خون مکش همه را
                               کاری مکن که خلق خدا / گريان و سوگمند شود

                               نفرين من مباد تو را / زان رو که در مقام رضا
                               دشمن چو دردمند شود، / خاطر مرا نژند شود

                               خواهی گر آتشم بزنی / يا قصد سنگسار کنی
                               کبريت و سنگ در کف تو / خاموش و بی گزند شود

                            سيمين بهبهانی
                             ۲۵ خرداد ۱٣٨٨

صید حلال
برای دخترم ندا آقا سلطان



دخترم
سنت شان بود
زنده به گورت کنند
تو کشته شدی
ملتی زنده به گور می شود.

ببین که چه آرام سر بر بالش می گذارد
او که پول مرگ تو را گرفته
شام حلال می خورد.

تو فقط ایستاد ه بودی
و خوشدلانه نگاه می کردی
که به خانه ات بر گردی
اما دیگر اتاق کوچک خود را نخواهی دید دخترم
و خیل خیال های خوش آینده
بر در و دیوارش پرپر می زنند.

تو مثل مرغ حلالی به دام افتادی
مرغی حیران
که مضطربانه چهره ی صیادش را جستجو می کند
تو به دام افتادی
همچون خوشه ی انگوری
که لگدکوب شد
و بدل به شراب حرام می شود.

کیانند اینان
پنهان بر پنجره ها، بام ها
کیانند اینان در تاریکی
که با صدای پرنده ی خانگی
پارس می کنند.

کشتندت دخترم
کشتندت
تا یک تن کم شود
اما تو چگونه این همه تکثیر می شوی.

آه ندای عزیز من
گل سرخی که بر گلوی تو روییده بود
باز شد
گسترده شد
و نقشه ی ایران را در ترنم گلبرگ هایش فرو پوشانید
و اینانی که ندا داده اند
بلبلانند
میلیون ها تن که گرد گلی نشسته
و نام تو را می خوانند.
یعنی ممکن است صداشان را که برای تو آواز می خوانند نشنوی
یعنی پنجره ات را بستند که صدای پیروزی خود را هم نشنوی
ببین که چه آرام سر بر بالش می گذارد
او که صید حلال می خورد.

تعدادی از بازیکنان تیم ملی فوتبال کشورمان در بازی امروز خود در برابر کره جنوبی با دستبند سبز وارد زمین بازی شده اند.
علی کریمی، جواد نکونام، حسین کعبی، مهدی مهدوی کیا و تعداد دیگری از بازیکنان تیم ملی در حالی در برابر کره جنوبی فوتبال بازی می کنند که دست بند سبز به دستان خود بسنه اند.
رنگ سبز نماد تبلیغاتی میرحسین موسوی در رقابت های انتخاباتی دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بود.

کثرت حمایتهای رهبری از دولت نهم بر هیچ کسی پوشیده نیست با این حال  این دولت چنان ناسپاس است که - بزرگترین سرمایه خود وجناحش -رهبری- را که هرگاه کم می آورند از کیسه ایشان خرج می کنند و برای کوچکترین اقدامات شان «منویات معظم له» را شاهد مثال می آورند -  به زحمت می اندازد تا در برابر تصمیمات ومصوبات آن – نظیرماجرای سازمان حج وزیارت- واکنش نشان دهند و هر چند آنها در سایر موارد به هواداران خود اعلام می کنند که:« عنصر ولایی باید از «سکوت آقا»منظورشان را بفهمد و حتما نباید منتظر باشد تا «آقا» صریحا موضع گیری کنند بعد او دست به کار شود» ، وقتی نوبت به خودشان می رسد نه به« سکوت آقا» نظری می اندازند نه به نظرنماینده ی ویژه ی «آقا» وقعی می گذارند.

به راستی چرا کار به جایی رسیده که شخصیتهای مورد علاقه ی رهبری دست به کارهایی می زنند که ایشان ناچار شوند برای خنثی کردن اثر آن شخصا وارد کارشوند ؟این موضوعیست که در کشاکش مسائل روز مغفول ماند

 این قلم براین باوراست دلیل اصلی جنین مسائلی دور بودن جامعه از سطح مطلوبی از دموکراسی است

 آیا از دولتی که در یک فرایند نه چندان دموکراتیک به روی کارآمده می توان انتظار داشت که کار کردی دموکراتیک و منطقی داشته باشد ؟؟آیا جناحی که پیروزی آن به گاه دوری از قدرت،ناشی از حرمت شکنی و بی توجهی به کرامت انسان ها و جایگاه حقیقی و حقوقی آنها و بی توجهی به فرایندهای قانونی ونادیده گرفتن حدود وثغور قانون و....است آنگاه که همای قدرت را در آغوش می کشد  قانون مند و اصولی وحقوقی رفتار خواهد کرد ؟؟؟وآیا چنین انتظاری از چنان دولتی منطقی ست؟؟؟؟

آنها که دیروز به اختیارات واقتدارات مقامات قانونی کاری نداشتند و حتی خواهان کم کردن اختیارات مسئولین جناح مقابل خود بودند چرا امروز به خود اجازه می دهند که حتی دراقیانوس بی کران اختیارات رهبری هم سرک بکشند؟وآنها که دیروز در مقابل زیاده خواهی دوستان قانون شکن خود سکوت می کردند چرا امروز از زیاده خواهی آنها می نالند؟

وقتی که کنش هاغیردموکراتیک هستند یک واکنش فرا قانونی ضرورت می یابد پس اگر همه به قانون و اصول زیست دموکراتیک پایبند باشند جامعه به واکنشهای فرا قانونی و گاه غیر دموکراتیک نیازی نخواه داشت

بپذیریم که برون رفت از شرایط موجود و رسیدن به سعادت و توسعه ی ملی مستلزم پاگذاردن به شاهراه دموکراسی و حرکت به سوی توسعه ی سیاسی ست و لاغیر.آنها  که این اصل مهم را انکار می کنند و باکردار خود در برابر دموکراسی و توسعه سیاسی می ایستند روزی خود را بر این خود کرده لعنت خواهند نمود.                                                                                   

                                                                                       تا کلام بعدی بدرود   

این روزها فوتبال ایران همانند سایر اوضاع این مملکت دجار بی سامانی شدیدی است. پس از کنار رفتن (بهتر است بگوئیم کنار گذاشتن) علی دایی که آمدنش هم پر حرف و حدیث و کاملا غیرمنتظره بود بلافاصله اصول گرای فوتبال ایران سکان کشتی در گل مانده را در دست گرفت و از آنجا که مدیران ایرانی همیشه در حد و اندازه ای کمتر از پستی که به آنها می سپارند هستند جناب مایلی کهن در اندک مدتی با همه درگیری پیدا کرد و مجبور به استعفا شد و رکورد دار کوتاهی دوره سرمربی گری در ایران شد(البته پیش از او افشین قطبی این رکورد را تا نصف روز تقلیل داده بود اما سر تمرین و زمین بازی نرفته بود!)به هر ترتیب پس از کش و قوس ها و برو بیاها بالاخره از افشین خان دعوت شد تا با شرط و شروط این کشتی فرورفته تر از پیش را هدایت کندو باید دید او می تواند یا ...؟!

البته این سوال از مسئولین ورزش همچنان باقی خواهد ماند که چرا در همان روزی که  قطبی انتخاب شد با یک تلفن از مافیایی که دایی را برگزیده بود نظرتان تغییر ناگهانی کرد و اینچنین با مردم و فوتبال ایران کردید؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوم:  انتخابات

میگن این جناب میر حسین دیر آمده بد جوری دیروز تو مشهد گرد وخاک بپا کرده به نحوی که تاب از عده ای از بانوان ربوده و اونها را مجبور به عکس العمل های فلفلی کرده ولی خوشبختانه شدت جراحات زیاد نبوده است.

یکی از دوستان میگفت دلیل این واکنش ها از طرف بانوان پاک دامن همراهی زهرا رهنورد با میر حسین بوده است!( البته محض اینکه این خانواده خیلی مخفی کار هستند میگم که این خانم همسر میرحسین می باشند!)

نقل زیاد است ولی برخی هم میگن چون نمک همراه سیب زمینی ها توزیع نشده از گازهای فلفلی استفاده میشه که دم انتخابات این ملت شریف کمتر در صحنه باشند تا لطفی بشه در حق مستحقان و سفره ها بجای نفت پر بشه از انواع خوراکی های که میشه با سیب زمینی ساخت!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سوم: سفره

بالا از سفره گفتم حیفم اومد این شعری که برام از دوستی رسیده (توسط پیامک) اینجا نیارم البته اون بیت آخرش که کمی خارج از دستگاه است و ملون شده خودم به این اثر ادبی اضافه کردم:

یاد دارم در غروبی سرد سرد

                                             می گذشت از کوچه ما دوره گرد

داد می زد:کهنه قالی می خرم

                                            دست دوم جنس عالی می خرم

کاسه و ظرف سفالی می خرم

                                          گر نداری کوزه خالی می خرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست

                                            عاقبت آهی کشید بغضش شکست

اول ماه است و نان در خانه نیست

                                            ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟

بوی نان تازه هوشش برده بود

                                            اتفاقا مادرم هم روزه بود

خواهرم بی روسری بیرون دوید

                                        گفت:آقا سفره خالی می خرید؟

گفت: آری می خرم اما به مفت

                                     چون که نفت است اندرونش در نهفت! 

 از دیدن این منظره بسیار ناراحت شدم و از خود پرسیدم که چرا جامعه ی من از این سرمایه های بزرگ استفاده ی مناسبی نمی برد؟ امثال او اما در جامعه ی ما کم نیستند در حال حاضر اداره ی نظام وظیفه در ایران با چنان تراکمی از سرباز وظیفه روبه رو شده که بسیاری از این فرزندان شایسته وبرومند وطن باید بین شش ماه الی یک سال در انتظار باشند تا نوبت اعزام به خدمت آنها برسد!!!!_البته من در مقام رد نظام وظیفه قرار ندارم هر چند در مورد آن هم مطالبی هست ولی فعلا مجال آن نیست-بگذریم

 نسل جوان یکی از مهمترین قسمتهای سرمایه ی اجتماعی هر جامعه ای را تشکیل می دهد نه منطق اقتصادی نه منطق اجتماعی و نه منطق سیاسی نمی پذیرد که ما برای نسل جوان خود بین 12 الی 19سال هزینه کنیم وسپس در اوج جوانی آنها را به کاری بگماریم که نه تنها هیچ ربطی به تحصیلات آنها ندارد بلکه به منزله ی پشت پا زدن به تمام سرمایه گذاری های گذشته و تمام تلاشها ومرارتهای علمی این جوانان است و از سویی بسیاری از اشخاص دیگر در سنین دیگر هم میتوانند این کار را با همین کیفیت انجام دهند ناگفته نماند که امروزه رشد فنآوری می تواند تمامی این خدمات را با کیفیت بهتری هم ارائه دهد پس دلیل واقعی این سرمایه سوزی بزرگ چیست؟

امسال تحت عنوان «اصلاح الگوی مصرف » نام گذاری شده است -هر چند من معتقدم سرنوشت این نام گذاری به مانند بسیاری از سایر امور دولتی ،انشایی و شعاری جامعه ی ما چنگی به دل نخواهد زد- اما انتظار می رود که اگر قرار است فرهنگ مصرف جامعه را اصلاح کنیم به « مدیریت هزینه » در جامعه ی خود سر وسامان دهیم و با یک برنامه ریزی صحیح ،هر سرمایه ای را در بهترین موقعیت ممکن به کار ببندیم نیروی انسانی را مهمترین سرمایه ی اجتماعی جامعه بدانیم و با نگاه کارشناسی وعلمی ازآنها استفاده کنیم نه نگاههای آلوده ی سیاسی ، قشری و...، بپذیریم که جامعه ی ما با امواج اسفناکی از فرار مغزها روبه روست و بپذیریم که چنین کج سلیقگی در استفاده از نیروی انسانی ،خود عاملی خواهد بود بر تشدید فرار مغزها و......

اصلاح فرهنگ مصرف فقط به این معنا نیست که از لامپ کم مصرف و شیرآب فشار قوی استفاده کنیم اصلاح فرهنگ مصرف می تواند به این معنا هم باشد که یاد بگیریم به دانشمندان، نخبگان، استادان دانشگاه ها روشنفکران، روزنامه نگاران ،هنرمندان و....احترام گذاشته و شرایط جامعه را طوری برای آنان آماده کنیم که بتوانند با آرامش خاطر و به بهترین نحو ممکن به کشور خدمت کنند یاد بگیریم اگر یک طرح یا سند ملی - که از تلاش کارشناسان جامعه حاصل شده – در دست ماست آن را کنار نگذاریم ،یاد بگیریم که از هر لحظه ی یک مصاحبه ی تلویزیونی نهایت استفاده را ببریم یاد بگیریم که اگر وزیر ما می تواند در اتاق کارش مفیدتر باشد او را آواره ی روستاها و شهرها نکنیم تا کنار فقرا بایستد وعکس یادگاری بگیرد یاد بگیریم اگر بودجه ای را می توان در یک سرمایه گذاری زیربنایی ودرازمدتی هزینه کرد آن را صرف مخارج یومیه و یا به قول خودمان « خرج اتینا » نکنیم و.......

هنوزهم یاد آن جوان سرباز وظیفه که دردوره ی دولت عدل علوی در خیابان دادگستری در سال اصلاح الگوی مصرف با مدرک کارشناسی ارشد سر چهار راه ، خسته و کوفته به چراغ قرمز تکیه داده آزارم میدهد....

                                                                                     تا کلام بعدی بدرود

آیا تمام آنچه شنبه ی هفته ی گذشته در ورزشگاه آزادی رخ داد فقط وفقط یک باخت عادی ورزشی بود؟ یا آنگونه که عده ای گمان می کنند موضوع چیزی در حد یک فاجعه بود؟  آیا در ورزشگاه آزادی نکته ی قابل تامل دیگری وجود نداشت؟ این قلم بر این باور است که می توان رویداد هفته ی قبل در ورزشگاه آزادی را از چند بعد نگریست و نکات دیگری که چه بسا مهم تر از باخت تیم ملی هستند را نیز ازمتن آن استخراج کرد موضوعاتی که نه فقط به ورزش ما بلکه به تمام زندگی ما در ابعاد و وجوه متنوعش مربوط می گردد؛به عیارتی ورزشگاه آزادی در شنبه ی هفته ی قبل آینه ای بود که می توان در آن نمایی از ریخت اجتماعی  جامعه ایرانی را مشاهده کرد :

1-    در درجه ی اول حضور گسترده ی مردم در ورزشگاه را باید نشانه ای از حضور همیشگی آنها در همه ی عرصه های زندگی دانست مردمی که به ورزشگاه آمده بودند فرزندان و نوادگان همانها بودند که از ابتدای شکل گیری تمدن ایرانی تا کنون در تمامی جنگ ها ونبردها ،نهضت ها وانقلاب ها، کارها و تلاشها،سختی ها و مشقتها و.... شرکت داشته ودارند حضور آنها در ورزشگاه رگه ای از ادامه ی هان حضور است. این حضور میتواند پاسخ  خوبی باشد برای کسانی که همیشه در بررسی مشکلات اجتماع و در هنگام ارائه ی راه حل ؛ افاضاتی  می کنند که بیش از هر چیز ناظر بر اصلاح رفتار مردم است نه اصلاح رفتار حکومت.

2-    این که نظم هواداران و نوع تشویق ها ی آنها در هر بازی نسبت به بازی قبل بهتر می شود نشانگر روندرو به رشد  فرهنگ زیست جمعی این ملت است هر چند  نمی توان انکار کرد که این روند کندتر از حد قابل قبول است .

3-    نوع شعارها اما داستانی دارد در خور تامل.تا زمانی  که تیم ما برنده بود همه چیز خوب بود هواداران به نفع علی دایی سرمربی تیم شعار می دادند اما به محض اینکه بازی مغلوبه شد موضع هواداران نیز تغییر کرد این موضوع هر چند تا حدود کمی قابل قبول است و نباید اتظار داشت فردی که از زمان و پول خود هزینه کرده و به ورزشگاه آمده بعد از شکست تیمش همچنان خرسند و شاد باشد اما اینکه موضع جمع کثیری از آنها در عرض حدود 20 دقیقه به کلی وارونه گردد قابل قبول نیست سخن اینست که اگر هواداران عزیز از همان بازی ناراحت بودند که ابراز مخالفت آنها شدیدتر از باخت در یک بازی بود و اگر از روند کار تیم ملی در طول مدت مربی گری آقای علی دایی ناراحت بودند پس شعارهایی که تا چند دقیقه قبل سر می دادند چه مبنایی داشت با این حال قصد من آنست که به جنبه ی دیگری از قضیه بپردازم وآن هم اینکه این رفتار برخاسته از نوعی رفتار نهادینه شده در شخصیت شهروند ایرانی ست بسیاری از هموطنان ما نه برای دفاع خود از یک پدیده دلیل قانع کننده ای دارند نه برای مخالفت با پدیده ای دیگر، ایده ی قابل قبولی ارائه می دهند این موضوع آن گاه حادتر می شود که بسیاری از ما در هنگام تصمیم گیریهای مهم اجتماعی خود نبز این چنین رفتار می کنیم در حقیقت با تامل در بسیاری از رفتارهای اجتماعی عامه ی مردم،نظیر رفتار انتخاباتی آنها؛ می توان به این حقیقت پی برد که آن تصمیم ها بیش و پیش از آنکه منطقی و حساب شده باشد برخاسته از احساسات وهیجانات آنها بوده است و این موضوعی ست که باید به جد بدان پرداخت تا دامنه ی آسیب این موضوع کاهش یابد.

4-    واکنش های بعد از بازی نیز در نوع خود جالب و آموزنده است به ویژه حجم عظیمی از پیامک ها که به حضور رئیس جمهور در ورزشگاه می پرداخت و باخت تیم را به حضور دکتر احمدی نژاد مربوط می کرد هر چند در اصل چیزی نیست بیش از یک ابراز انتقاد و اعتراض به مدیریت ورزشی کشور و یا راهی برای تخلیه هیجان منفی ناشی از شکست ؛اما از سوئی می تواند نشان دهنده ی آن باشد که اعتقاد به خرافات –خواسته یا نا خواسته -هنوز هم در جامعه ی ایرانی رواج دارد واین باعث خواهد شد که جامعه ی ما نتواند خود را هم گام با تحولات روز جهان به پیش برد .

5-    در یکی از صحنه ها تلویزیون تصویر تماشاگری را پخش کرد که مشغول حمایت از تیم بود و در همان لحظه غافل از آنکه  تصویر او در تلویزیون پخش می شود شروع به انجام حرکات موزون امروزیا همان رقص دیروز نمود کارگردان تلویزیون بلافاصله از پخش تصویرحضرت ایشان خودداری کرده تصویر دیگری پخش نمود صرف نظر از رد یا تایید حرکت آن تماشاگر باید اذعان نمود که این موضوع  نشان گر آنست که هنوز بسیاری از شهروندان ایرانی تمی توانند راه درستی برای تخلیه ی هیجانات خود ، برای شادمانی و شادکامی خود پیدا نمایند و مدیریت جامعه باید الگوی مناسب وصحیحی برای ارضاع میل فزاینده و به حق ملت برای شادکامی ارایه دهد

6-    پرتاب ترقه ؛اشتباهی بود که  نشان می دهد هنوزعده ای راه درست ابراز خشم یا ابراز شادی را نیافته اند و از سویی زنگ خطری بود برای نیروی محترم انتظامی  که گویا تلاشهای آنان کافی به مقصود نبوده است.     

7-    آن چه بر تیم ماگذشت اما بیش و پیش از آن که نشان دهنده ی شکست تیم ملی یا شخص علی دایی باشد مهر بطلانی بر سیاستهای مدیریت مداخله گر،غیر حرفه ای و سیاست زده ی ورزش کشور است در طول دوره ی مدیریت دولت نهم ، فوتبال ایران روند مطلوبی نداشته است نه از نظم وانضباط نیم بند سابق لیگ باشگاه ها خبری بوده نه در انتخاب سرمربی تیم ملاک های شفاف و قابل قبولی ارائه شده و نه در راستای بالا بردن سطح آموزش فوتبال و همچنین مستقل شدن باشگاهها اقدامات کافی صورت گرفته ا ست و امروز آنها که به وظایف خود به خوبی عمل نکرده اند همگی پشت علی دایی مخفی شده اند تا آنکه می سوزد و تاوان می دهد تنها وتنها او باشد و او نیز به خیل عظیم سرمایه های ملی که به دلیل ضعف مدیریت جامعه آسیب دیده اند بپیوندد هر چند خود آقای گل جهان هم بی تقصیر نیست خاصه آنکه بزرگترین تقصیر او همانا پذیرفتن پیشنهاد ناپخته ی مدیران ورزش کشور و به دست گرفتن سکان تیم ملی بود ای کاش فرزند سبلان کمی درنگ می کرد و با اندوختن تجربیات بیشتر و کسب مدارج معتبر جهانی مربی گری و در ایام پخته گی سنی پا به این ورطه میگذاشت.

                                                                                     تا کلام بعدی بدرود

پرده اول: مک فارلین با ماموریت از سر گیری روابط ایران انقلابی و ایالات متحده به فرودگاه مهر آباد وارد می شود ماموریت او به شکست می انجامد و مک، به واشنگتن باز می گردد

پرده دوم:بیل کلینتون در اجلاس سران کشورهای عضو سازمان ملل در نیو یورک به سوی سید محمد خاتمی رئیس جمهور اصلاح طلب ایران حرکت می کند دستش را به قصد مصافحه جلو می برد خاتمی اما به هر دلیلی راه دیگری در پیش می گیرد و با پرزیدنت یانکی ها دست نمی دهد

پرده سوم : مادلین آلبرایت بانوی کاخ سفید و وزیر خارجه ایالات متحده رسما اعلام می کند که امریکا در کودتای مرداد 32 علیه دولت ملی دکتر محمد مصدق نقش داشته او از بابت این ظلم بزرگ که دولت متبوعش در حق ملت ایران روا داشته از ایرانیان پوزش می خواهد

پرده ی چهارم: در روزهای میانی ماه مارس 2009 باراک حسین اوباما دوم،رییس جمهور ینگه ی دنیا که در اندیشه ی تغییر در سیاست خارجی  ایلات متحده است دست به قلم می برد و در نهایت احترام خطاب به ملتی که پیشتر در رسانه های همان کشور با بدترین عنوانهای ممکن از آنها ياد شده است  می نویسد:‹‹ اینجا، در ایالات متحده، جامعه خود ما هم در پرتو سهمی که آمریکاییان ایرانی تبار ادا کرده اند پربارتر شده است. ما از تمدن بزرگ شما آگاهیم. دستاوردهای شما احترام ایالات متحده و جهان را برانگیخته است.››'  

«پس از استقبال کم نظیر مردم آگاه کردستان از احمدی نژاد:

خاتمی طی بیانیه ای رسما از صحنه انتخابات کناره گیری کرد!»

                                        نه که غصه شون زیاده تو دلاشون جا نمی شه 

اونا که خسّه و کوفته

                       غروبا وقتی که از را می رسن غصه ی نون شب دارن

                                                               بعضیا شون سر شب یه دنیا درد و تب دارن

 ماهی قرمز !  قصه کاشکی قصه ی نون باشه جونم

                                                           غصه کاشکی غصه ی جون باشه جونم

 قصه ی ما یه «هزار ویک شب » از جاموندنه

                                                       گیر ماها دم عید خونه رو خوب تکوندنه

همه ی عالم وآدم خونه شون رو سالی صد بار می تکونن

 اینجا هی چوب لای چرخ هم میذارن پای هم میهناشونو می شکونن.......  

آنچه آمد قسمتی از ترانه ایست که سال ۸۵ به این قلم نوشته شده است

                                                                                     تاکلام بعدی بدرود   

در مجموعه ای با نام پیاده گان انقلاب ۵۷ در  سی سالگی انفلاب به معرفی ۳۰ تن از کسانی که مستقیم و غیر مستقیم در جریانات منتهی به این انقلاب نقش ایفا کرده اند ولی مورد بی مهری و بی انصافی منابع رسمی قرار گرفته اند می پردازیم تا ادای دینی به آنان  و یادی از درگذشتگان از بین آنهاباشد با این امید که مورد توجه خوانندگان این مجموعه قرار گیرد.

ناصر میناچی متولد ۱۳۱۰ تهران و تحصیل کرده رشته حقوق از بنیانگذاران حسینیه ارشاد و از یاران نزدیک مرحوم دکتر شریعتی و مهندس بازرگان می باشد که در دولت موقت وزیر اطلاعات و تبلیغات (ارشاد) و سرپرست اوقاف،بود.

اعظم طالقانی متولد ۱۳۲۲ تهران  و فرزند آیت الله سید محمود طالقانی است. وی از همان کودکی تحت تعالیم پدر که در آن سال ها درگیر مبارزات برای ملی شدن صنعت نفت بود قرار گرفت.

 كريم سنجابي در سال ۱۲۸۳ در كرمانشاه متولد شد. پدرش قاسم‌خان سردار ناصر رييس ايل سنجابي بود. پس از اتمام تحصيلات متوسطه ، وارد مدرسه ي حقوق تهران شد و سپس دكتراي حقوق خود را از دانشگاه پاريس دريافت كرد .

صادق طباطبايي متولد ۱۳۲۲ قم است. وی فرزند آیت الله سلطانی طباطبایی و خواهرزاده امام موسی صدر است و برادر همسر مرحوم سید احمد خمینی است و در دولت موفت سخنگویی دولت را به عهده داشت و با استعفای دولت بازرگان وی نیز به حاشیه رانده شد!

طاهر احمدزاده متولد سال ۱۳۰۰ در مشهد است. از مبارزان دوران رژيم پهلوي است كه در طي عمر خود پيوسته در جبهه هاي مختلف تلاش كرده است. آشنايي نزديك احمدزاده با استاد محمدتقي شريعتي و همكاري وي با نهضت كانون نشر حقايق اسلامي  در دوره قبل از انقلاب و استانداری خراسان پس از انقلاب بخشی از فعالیت های ۷۰ساله اوست.

محمد محسن سازگارا، در سال ۱۳۳۴ خورشیدی در تهران،  در خانوده‌ای با بافت مذهبی_سیاسی به دنیا آمد. پدر وی همانطوری که خودش بارها در مصاحبه ها با شهامت گفنه است .که پدر وی پنبه زن یا به عبارتی لحاف دوز بوده است . وی دوران دبستان خویش را در دبستان دهخدا و دوران دبیرستان را در دبیرستان فیروز بهرام و سپس در دبیرستان البرز تهران گذراند.

محمد بسته نگار متولد ۱۳۲۰ است. او در سن ۱۸ سالگي با مسجد هدايت که در آن زمان محل فعاليت هاي سياسي ‏مذهبي و تبليغي آيت الله سيد محمود طالقاني بود، آشنا شد و تحت تاثير او قرار گرفت و از آن پس علاوه بر اينکه ‏همواره يکي از اطرافيان زندگي آيت الله هميشه زنداني و هميشه تبعيدي بود، سالها همراه شد و مدتي بعد با دختر ‏وي ازدواج کرد و داماد آيت الله شد.

عبدالعلى بازرگان متولد سال ۱۳۲۲ شمسى در تهران ، دومين فرزند ( ازپنج فرزند) مرحوم مهندس مهدى بازرگان است و در دوران دبيرستان در 1339 با عضويت در سازمان جوانان جبهه ملى فعالیت های سیاسی را آغاز کرد و از همان اوان جوانی به خاطر ارتباط مستمر با مرحوم مهندس بازرگان در بطن جریانات ملی شدن نفت و کودتای 28 مرداد 1332 قرار داشت.

عزت الله سحابی ، فرزند دکتر يدالله سحابي، در 1309 در تهران متولد شد. پس از اتمام تحصيلات متوسطه وارد دانشگاه تهران و در سال 1331 در رشته مهندسي مكانيك فارغ التحصيل شد. سحابي از دوره دانشجويي وارد مبارزات سياسي شد. پس از كودتاي 28 مرداد و تشكيل نهضت مقاومت ملي، او از چهره هاي شاخص و پرتلاش در اين تشكيلات بود. در اين ارتباط در سال 1333 دستگير و مدتي زنداني شد.