تاک
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان ، هزار باده ی ناخورده در رگ تاک است
تقدیم با احترام به شهید کوی دانشگاه؛ شهید عزت ابراهیم نژاد باران بارید باران باران سپیده راشست وچشمان تو روشن شد پنجره ها چراغ ها و دستان دلمه بسته ای برشب سکوت؛ باد را بار زد و تو قلبت هنوز سپید بود برف گل یخ تابستان و موهایت می لرزید و ابروهای باریکت و صدای آژیرها به سکسکه افتاد تا پوستم کشیده شد و نوزادی تو را آبستن بود _ باران باران سپید و سرخ با گونه های سرما زده_ * مصرع شعری از مرحوم ابراهیم نژاد
نوشته شده در دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت
17:51 توسط مسعود یزدانی| |
حرف هایی هست که تاب گفتن ندارند چرا که گوشی برای شنیدن آن نیست و لذا مکانی باید که نگاشته شوند تا با تامل خوانده شوند و تاک درگاهی است برای رویش این حرف ها که در پس هر کلمه اش انبوهی از ناگفته هاست درگاهی است تا در این زمانه که همه از خط قرمزهای حاکمیت سخن می گویند از خط قرمز مردم نیز سخنی گفته شود درگاهی برای گفتن اینکه مردم هم حقی دارند،حق دارند که بدانند! حق دارند که بپرسند! حق دارند بخواهند که بهتر زندگی کنند!!
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان
هزار باده ناخورده در رگ تاک است
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان
هزار باده ناخورده در رگ تاک است
