بنام خدا

سخنراني جناب آقاي تاجزاده در نشست فصلي رؤساي مناطق حزب مشاركت را مي خواندم ، با توجه به صد ساله شدن نفت عزيزاز زاويه اي ديگر به آن نگاه  شده بود . نكته اي در آن سخنراني توجهم را جلب كرد و آن بحث حضور در قدرت به هر شكل و باهر تعداد براي امكان ادامه فعاليت قانوني حزب است .

با توجه باينكه اصلاح طلباني كه هنوز فعاليت مي كنند اكثرا داراي اين ديدگاه هستند ، به نظر بنده چشم انداز مسيري است كه ادامه آن وانهادن حداقل هاست وآينده اي نه چندان دور بايد خود را منزوي تر ببينند . ساختار  شكل گرفته حكومت بايد خود را نشان داده باشد كه بهرحال اين مردمند كه با راي خود ميزان قدرت افراد را در مناسبات حكومتي مشخص مي نمايند و فتح سنگر قدرت در بالادست اگر پشتوانه مردمي خودرا از دست بدهد به سرعت پس داده خواهد شد. لذا اين ايده كه ما بايد تلاش كنيم در قدرت بمانيم تا مجرايي براي انتقال افكار به مردم پيدا نموده و از آن طريق به تقويت نهادهاي مدني بپردازيم وارونه طي طريق نمودن است  و اين تجربه حداقلي  پس از دوم خرداد كه بريدن از بدنه جامعه بتدريج وگردش سخن فقط در بين نخبگان بود را  ديديم كه در پي آمد آن ابتدا شوراي شهر ،سپس انتخابات مجلس و بعد هم رياست جمهوري را راديكال ترين بدنه اصولگرايان در تصرف خود آورد .

مردم تفكر مترقي وبرداشت ناب امام (ره) از اسلام را مي خواستند كه قيام نمودند و جنگ را با همه مشكلاتش  تحمل كردند و هنوز هم اشاعه همان ديدگاه است كه مي تواند خوني تازه در رگ خط اماميها  بدمد و فرصتي براي خدمت ترقي خواهانه و نه قدرت تفرقه افكنانه فراهم نمايد ، در نهايت به نطر من بجاي اينكه به فكر لابي براي حضور يافتن در قدرت باشند بهتر است با حضور در بين مردم و تدارك كار فرهنگي گسترده و سازمان دهي شده  در مقابل ترويج خرافه ها ايستاده و با روشنگري كاري كنند كه جامعه مدني از كوچكترين نهادها پا گرفته تا در نهايت در تمام امور ريشه بدواند.