زنرال پرويز مشرف بالاخره مجبور به استعفاء شد.تا تاريخ پاكستان بار ديگردر مسير  دموكراسي قرار گيرد.اميد مي رود كه اين تجربه منتهي به كودتايي ديگر  نشود و اين دست به دست شدن قدرت بين سياسيون و نظاميان متوقف گردد.                                                                                        قرابت زماني استعفاءكاسترو پيروزي حزب اسلامگراي عدالت وتوسعه(در دادگاه قانون اساسي تركيه)بر نظاميان تماميت خواه با اين مهم نا خودآگاه اين فكر در ذهنم خطور مي كند كه دوران كودتاگري و سرنيزه رفته رفته كاربردش را در عرصه سياسي از دست داده است.مشرف آنچه در چنته داشت رو كرد تا بتواند هم پاكستان را به ساحل آرامش برساند و ضمنا ابرويي هم براي خود دست و پاكنداما غافل ماند كه عالم سياست پيچ و خم بسيار داردواو زماني وارد اين عرصه شد كه براي حكمراني بي تجربه بود وبراي تجربه اندوزي پير!                                                                                                                        گويي نصيحت ادوارد شواد نازه(آخرين وزير خارجه شوري)را فراموش كرد كه گفت:آينده به آزادي و دموكراسي تعلق دارد.