محمد منتظرى در بهمن‏ماه 1323 ه.ش در نجف‏آباد به دنيا آمد. وى در محيطى سرشار از عشق به خدا و اسلام و قرآن و برخوردارى از تربيت‏هاى عالمانه پدرى چون فقيه‏عاليقدررشد يافت. حدود ده‏سال داشت كه به كار و فعاليت روى آورد، در چهارده‏سالگى به ضرورت فهم اسلام و تفقد در دين مى‏رسد و به حوزه علميه قم رهسپار مى‏گردد. با جديت وتلاش مشغول درس و بحث گرديد، به جهت نبوغ و ذكاوتش به سرعت، مراحل دروس حوزوى را طى مى‏نمايد.

نقش و اهميت مبارزات محمد، با تحليل واقع‏بينانه و شناخت اصولى حوزه‏هاى علميه بويژه حوزه علميه قم وروحانيت در دهه چهل و همچنين تحليل شرائط و مقتضيات دهه چهل ايران، كه به قول مرحوم جلال‏آل‏احمد يأس از درو ديوار در اين سرزمين مى‏باريد، مشخص مى‏شود.

محمد استعداد شگرفى بود كه همگام با شكل‏گيرى جدى جريانات ضد استعمارى و آزاديخواهىِ دهه چهل،رويكردى مبارزاتى و عدالتخواهى، آن هم براساس انديشه‏هاى توحيدى يافت. الهام‏بخش ايشان در جريان مبارزه تفكرو بينش علوى بود، كه از او يك انسان خدامحور، آخرت‏نگر، مصمم و هدفدار ساخت كه توانست حداكثر بهره‏بردارى ازتجارب مبارزات دهه چهل نه‏تنها در ايران، بلكه در كل دنيا را نمايد.

در سال 41 وارد مبارزات و فعاليتهاى سياسى شد، زمانى كه امام خمينى نهضت خويش را شروع كرد كوشش نمود ‏در حد توان در همه زمينه‏هاى خط فكرى امام انجام وظيفه نمايد. در اين دوره شهيد محمد به آگاهى‏بخشى و پيام‏رسانى انقلاب، ايجاد ارتباط با نيروها بويژه نسل جوان حوزه و كسب‏و تدوين و به كارگيرى تجارب و تحكيم بنيه‏ها و بنيادهاى انديشه‏هاى مبارزاتى اسلام مى‏پردازد. محمد حوزه علميه قم‏را پايگاه اصلى مبارزات خود قرار داد. عليرغم جوّ شديد اختناق، وجود جريانات انزواطلب و بشدت دگم و متحجر كه‏حتى مطالعه روزنامه‏ها و گوش‏دادن به اخبار سياسى راديوها را امرى مذموم و ضدّ دين تلقى مى‏نمودند، شرح صدر وديد وسيع او در حوزه علميه در جستجوى عناصر مستعد، جوان و مؤمنى بود كه عشق به اسلام و فهم دين آنها را راهى‏حوزه نموده بود. آنهائى كه در عنفوان جوانى، محروميت‏هاى فزاينده آن دوران در حوزه علميه قم را به جان خريده‏بودند. محمد با تمام توان در آگاه‏كردن آنها كوشيد تا اينكه از آنان پيام‏رسانهايى براى سراسر كشور، شهرها و روستاتربيت نمود. در واقع محمد با اين حركت بنيادى در شمار يكى از اصلى‏ترين بنيانگذاران مشى انقلابى بين طلاب جوان‏حوزه علميه قم قلمداد مى‏شود. اين حركت يكى از جنبه‏هاى مردمى‏شدن و فراگيرشدن انقلاب بود.

محمد ساعت 30/5 صبح اول فروردين سال 45 (هنگام تحويل سال) در حين پخش اعلاميه در حرم حضرت‏معصومه دستگير مى‏شود، شانزده شبانه‏روز به شدت شكنجه مى‏گردد، تا تاريخ 45/8/3 در سلول انفرادى بسر مى‏برد ونهايتاً در دادگاه نظامى بدوى شماره 3 چون زير بار ننگ تقاضاى عفو نمى‏رود به سه سال زندان محكوم مى‏گردد.مقاومت اسطوره‏اى او در زير شكنجه‏هاى طاقت‏فرسا از او قهرمانى زبانزد ساخت.

محمد با كوله‏بارى از تجارب مبارزاتى و شناخت جريانات مطرح در عرصه مقاومت و درك ضرورتها و اولويتهاى‏كار از زندان آزاد مى‏گردد.  پس از آزاد شدن وارد يك سلسله فعاليتهاى تشكيلاتى شد و نقشه مى‏كشيد براى كارهاى مسلحانه و كادرسازى،در اينجا با يك سلسله مشكلات مواجه شد آنها كه مذهبى هستند معمولاً بينش سياسى ندارند و آنهائى كه‏بينش سياسى دارند در خط اسلام نيستند، مسلمان هستند ولى مسائلى را مطرح مى‏نمايند كه با اسلام جور درنمى‏آيد. بر همين اساس شروع به كادرسازى نمود.

 فعاليتها ادامه داشت تا اينكه در سال 1350 لو رفته و فرارى شد، شهريور همين سال بطور قاچاقى به پاكستان رفت،بعد از چند ماه اقامت در پاكستان با پاسپورت پاكستانى عازم عراق شد، بعداً كشورهاى عربى و سپس به افغانستان وسرانجام به اروپا رفت براى افشاگرى رژيم، البته  به افشاگرى و مسائل سياسى صرف معتقد نبود، بلكه اعتقاد داشت  با امپرياليسم و عوامل ارتجاع و شاه بايد بطور نظامى برخورد نمود، به مسائل چريكى پرداخت. پيش از پيروزى انقلاب در كشورهاى افغانستان، پاكستان، هند، عراق، سوريه، لبنان،كويت، بحرين، امارات، قطر، انگلستان، فرانسه، آلمان و تركيه به خاطر ضرورتهاى مبارزات اسلامى در ايران و در منطقه‏در رفت‏وآمد بود. محمد يكى از عوامل ارتباطى انقلاب اسلامى ايران با جنبش‏هاى آزاديبخش منطقه و دنيا بود و ازاين رهگذر انقلاب ايران را در سطح بين‏الملل مطرح ساخت و از امكانات جنبش‏ها جهت پيشبرد اهداف انقلاب بهره‏هاجست بويژه از جنبش فلسطين. اين ويژگى تقريباً در محمد منحصر بفرد است، لذا او را شهيد بين‏الملل اسلامى‏ ناميده‏اند.

محمد در اين مقطع با جديت هر چه تمامتر مسائل انقلاب را در ايران و منطقه تعقيب و پيگيرى مى‏نمود.

سرانجام شهيد محمد منتظري در دي ماه سال 57 به ايران بازگشت و در سازماندهي مراسم استقبال از رهبر و مرادش فعالانه شركت كرد .

شهيد منتظري به همراه ياران خود اصلي ترين نقش را در تشكيل سپاه پاسداران انقلاب اسلامي و كميته انقلاب اسلامي داشت .و سرانجام در هنگام حضور در يكي از جلسات مهم تصميم گيري درباره امور مملكتي در هفتم تيرماه 1360 به شهادت نائل گشت .