محمد بسته نگار متولد ۱۳۲۰ است. او در سن ۱۸ سالگي با مسجد هدايت که در آن زمان محل فعاليت هاي سياسي ‏مذهبي و تبليغي آيت الله سيد محمود طالقاني بود، آشنا شد و تحت تاثير او قرار گرفت و از آن پس علاوه بر اينکه ‏همواره يکي از اطرافيان زندگي آيت الله هميشه زنداني و هميشه تبعيدي بود، سالها همراه شد و مدتي بعد با دختر ‏وي ازدواج کرد و داماد آيت الله شد.

محمد بسته نگار، يک سال بعد، يعني در حساس ترين دوره فعاليت هاي نيروهاي سياسي مذهبي کشور وارد ‏دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد و در همان گام هاي نخست به عضويت انجمن اسلامي دانشجويان و جبهه ملي ‏درآمد. در آن سالها اين دو تشکيلات مهم ترين تشکل هايي بودند که در دانشگاهها فعاليت مي کردند. در حقيقت، ‏بن بست هاي موجود در رفتار جبهه ملي و نيازهاي راديکال شده جنبش ملي مذهبي بود که باعث شد تا نهضت ‏آزادي ايران در سال ۱۳۳۹ ايجاد شود. بسته نگار به عضويت نهضت آزادي درآمد و سه ماه بعد به همين دليل به ‏زندان افتاد. او پس از آزادي از زندان با شدت بيشتري در سالهاي پر تحرک و پر مخاطره ۱۳۴۱ و ۱۳۴۲درگير ‏مسائل سياسي شد. ‏

وي در سال ۱۳۴۱ عضو شوراي انجمن اسلامي دانشجويان شد و از اين طريق با روحانيت قم ارتباط پيدا کرد. او ‏مانند بسياري از روشنفکران مذهبي تلاش مي کرد تا مبارزات روحانيون قم را که بيشتر معطوف مسائل ‏اصلاحات ارضي و آزادي زنان بود، به سوي مبارزه با استبداد و استعمار جلب کند. آنها معتقد بودند روحانيت ‏داراي نيرويي است که از آن نيرو بايد براي مبارزه با استبداد استفاده کرد. همين فعاليت ها باعث شد که بسته نگار ‏پس از ماجراي ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ مجددا به زندان برود. اما فشار افکار عمومي بعد از اولين دادگاه نهضت آزادي، ‏باعث شد تا دولت وقت، او را به همراه گروهي ديگر از زندانيان نهضت آزادي آزاد کند. اين آزادي ديري نپائيد، ‏فعاليت وي ادامه داشت و همين موضوع باعث شد براي سومين بار دستگير شده و اين بار توسط دادگاه به چهار ‏سال زندان محکوم شود. در اين شرايط آيت الله خميني از کشور تبعيد شده بود. تقريبا اکثر رهبران نهضت آزادي ‏در زندان بودند و زندان به يک مرکز آموزشي براي زندانيان تازه وارد تبديل شده بود. ساواک براي اينکه زندان ‏را از فضايي که مي توانست مخالفان بيشتري را براي حکومت بازتوليد کند، تعداد ۱۷ نفر از جمله محمد بسته ‏نگار را به زندان دورافتاده برازجان که شرايطي سخت داشت، تبعيد کرد. او در سال ۱۳۴۶ از زندان آزاد شد، اما ‏از ادامه تحصيل در دانشگاه محروم شد. ظاهرا دولت به دانشجويان دستگير شده گفته بود که اگر ندامتنامه اي ‏بنويسند يا به همکاري با ساواک بپردازند، و از آيت الله خميني و دکتر مصدق ابراز انزجار کنند، مي توانند به ‏دانشگاه برگردند و به تحصيل ادامه دهند. بسته نگار اين شرايط را نپذيرفت، به همين دليل نتوانست به تحصيلاتش ‏در دانشگاه ادامه دهد و تنها پس از بهمن ۵۷ بود که تحصيلات دانشگاهي را ادامه داد.‏

محمد بسته نگار در سال ۱۳۵۰با طاهره طالقاني، دختر آيت الله طالقاني ازدواج کرد. اين ازدواج براي او که ‏ديگر عادت کرده بود، بخشي از زندگي اش را در زندان بگذراند، دردسر تازه اي را به ارمغان آورد. پس از ‏ازدواج با دختر آيت الله طالقاني که يکي از فعالترين روحانيون آن سالها بود، وي نيز فعاليت هاي سياسي خود را ‏شدت بخشيد و در سال ۱۳۵۱براي چهارمين بار به زندان رفت و يک سال ديگر را در زندان گذراند. بسته نگار ‏پس از آزادي از زندان چهارم، به همکاري خود با مهندس بازرگان، آيت الله طالقاني و روحانيون انقلابي ادامه ‏داد. اين فعاليت ها تا روزهاي انقلاب بهمن ۱۳۵۷ ادامه داشت. ‏

در حقيقت، نهضت آزادي داخل کشور، پس از تشکيل در اواخر سال ۱۳۳۹ و فعاليت در سال هاي ۱۳۴۰ تا ‏‏۱۳۴۲ با دستگيري رهبران و هواداران مهم آن، و همچنين راديکاليزه شدن بسياري از اعضاي جوان دانشجو و ‏رفتن آنان به سازمان هاي نظامي و تروريستي مانند مجاهدين خلق و چريکهاي فدائي خلق، تقريبا وجود خارجي ‏نداشت، اگر چه تشکل خارج از کشور اين تشکيلات بسيار مقتدر بود، اما در داخل ايران، اعضاي تشکيلات ‏جزاير جدا افتاده اي بودند که جز در برخي مناسک ديني و يا نشست هاي غير منظم سياسي با هم ارتباط تشکيلاتي ‏نداشتند. در سال ۱۳۵۵ به دعوت مهندس بازرگان، بسته نگار و هشت نفر ديگر از اعضاي نهضت گفتگويي را ‏آغاز کردند که منجر به تشکيل مجدد نهضت آزادي ايران شد. در اين فاصله "مسجد قبا" به عنوان يکي از ‏پايگاههاي اصلي نهضت آزادي، در فاصله کمي با حسينيه ارشاد محل فعاليت هاي سياسي مذهبي نهضت آزادي ‏شد. در اين محل بود که بسته نگار و دوستانش برنامه هايي براي بزرگداشت سالگرد ۱۵ خرداد، شهادت دکتر ‏شريعتي، شهادت سيد مصطفي خميني برگزار کردند. اکثر اين برنامه ها که در سال ۱۳۵۶ برگزار مي شد، با ‏کنترل شديد نيروهاي امنيتي و با حضور فراوان حاضرين در برنامه ها بود. ‏

 ‏محمد بسته نگار، در روزهاي انقلاب همراه با نهضت آزادي در بسياري از فعاليت هاي انقلابي حاضر مي شد. اما ‏پس از اينکه دولت موقت توسط مهندس بازرگان تشکيل شد و بسياري از همراهان او وارد دولت شدند، از ورود ‏به حکومت و دولت اجتناب کرد و از سال ۱۳۵۸ فعاليت سياسي خود را مستقل از هر گروه رسمي آغاز کرد. نام ‏محمد بسته نگار را در بسياري از اطلاعيه هاي همکيشان و همفکران ملي مذهبي او مي توان ديد، او در تمام اين ‏سالها در بزرگداشت آيت الله طالقاني و دکتر شريعتي و مهندس بازرگان هميشه حضور فعال داشته است. او براي ‏بزرگداشت مراسم دکتر شريعتي از سال ۱۳۷۳ فعاليتي را در حسينيه ارشاد آغاز کرد که اين برنامه از آن سال تا ‏به امروز همواره برگزار مي شود. محمد بسته نگار يکي از امضاکنندگان بيانيه ۹۰ امضائي بود که در سال ‏‏۱۳۶۹ صادر شد و پس از صدور آن بيانيه ۲۳ نفر از امضا کنندگان دستگير و زنداني شدند. وي در روز عيد ‏فطر سال ۱۳۸۶ در حالي که مثل هر سال در ۶۰ سال گذشته تلاش مي کرد تا مراسم نماز عيدفطر را بطور ‏جداگانه و با شرکت گروهي از نيروهاي ملي مذهبي برگزار کند، به اتهام براندازي نرم دستگير شد.‏