کثرت حمایتهای رهبری از دولت نهم بر هیچ کسی پوشیده نیست با این حال  این دولت چنان ناسپاس است که - بزرگترین سرمایه خود وجناحش -رهبری- را که هرگاه کم می آورند از کیسه ایشان خرج می کنند و برای کوچکترین اقدامات شان «منویات معظم له» را شاهد مثال می آورند -  به زحمت می اندازد تا در برابر تصمیمات ومصوبات آن – نظیرماجرای سازمان حج وزیارت- واکنش نشان دهند و هر چند آنها در سایر موارد به هواداران خود اعلام می کنند که:« عنصر ولایی باید از «سکوت آقا»منظورشان را بفهمد و حتما نباید منتظر باشد تا «آقا» صریحا موضع گیری کنند بعد او دست به کار شود» ، وقتی نوبت به خودشان می رسد نه به« سکوت آقا» نظری می اندازند نه به نظرنماینده ی ویژه ی «آقا» وقعی می گذارند.

به راستی چرا کار به جایی رسیده که شخصیتهای مورد علاقه ی رهبری دست به کارهایی می زنند که ایشان ناچار شوند برای خنثی کردن اثر آن شخصا وارد کارشوند ؟این موضوعیست که در کشاکش مسائل روز مغفول ماند

 این قلم براین باوراست دلیل اصلی جنین مسائلی دور بودن جامعه از سطح مطلوبی از دموکراسی است

 آیا از دولتی که در یک فرایند نه چندان دموکراتیک به روی کارآمده می توان انتظار داشت که کار کردی دموکراتیک و منطقی داشته باشد ؟؟آیا جناحی که پیروزی آن به گاه دوری از قدرت،ناشی از حرمت شکنی و بی توجهی به کرامت انسان ها و جایگاه حقیقی و حقوقی آنها و بی توجهی به فرایندهای قانونی ونادیده گرفتن حدود وثغور قانون و....است آنگاه که همای قدرت را در آغوش می کشد  قانون مند و اصولی وحقوقی رفتار خواهد کرد ؟؟؟وآیا چنین انتظاری از چنان دولتی منطقی ست؟؟؟؟

آنها که دیروز به اختیارات واقتدارات مقامات قانونی کاری نداشتند و حتی خواهان کم کردن اختیارات مسئولین جناح مقابل خود بودند چرا امروز به خود اجازه می دهند که حتی دراقیانوس بی کران اختیارات رهبری هم سرک بکشند؟وآنها که دیروز در مقابل زیاده خواهی دوستان قانون شکن خود سکوت می کردند چرا امروز از زیاده خواهی آنها می نالند؟

وقتی که کنش هاغیردموکراتیک هستند یک واکنش فرا قانونی ضرورت می یابد پس اگر همه به قانون و اصول زیست دموکراتیک پایبند باشند جامعه به واکنشهای فرا قانونی و گاه غیر دموکراتیک نیازی نخواه داشت

بپذیریم که برون رفت از شرایط موجود و رسیدن به سعادت و توسعه ی ملی مستلزم پاگذاردن به شاهراه دموکراسی و حرکت به سوی توسعه ی سیاسی ست و لاغیر.آنها  که این اصل مهم را انکار می کنند و باکردار خود در برابر دموکراسی و توسعه سیاسی می ایستند روزی خود را بر این خود کرده لعنت خواهند نمود.                                                                                   

                                                                                       تا کلام بعدی بدرود